11046 . الطبقات الكبرى : امّ عُماره ، اسلام آورد و در شب عَقَبه « 1 » حضور يافت و با پيامبر خدا ، بيعت كرد . او در نبردهاى احُد ، حُدَيبيّه ، خيبر ، عُمرة القضا ، « 2 » حُنَين و يَمامه نيز حضور داشت . دستش قطع شد و از پيامبر صلى اللّه عليه و آله احاديثى نيز شنيد . 11047 . الطبقات الكبرى به نقل از محمّد بن يحيى بن حبّان : امّ عُماره در احُد ، دوازده زخم برداشت و دستش در نبرد يَمامه ، قطع شد . او افزون بر دستش ، در نبرد يَمامه ، يازده زخم ديگر برداشت و در حالى به مدينه باز گشت كه هنوز اين زخم‌ها بر او بود . 11048 . الطبقات الكبرى به نقل از عبد اللّه بن زيد در شرح نبرد احُد : در آن روز ، دست چپم زخمى شد . مردى همانندِ تنه نخل ، ضربتى بر من وارد آورد و بى آن كه كارم را يكسره كند ، مرا فرو گذاشت . خون مىريخت و توقّفى نداشت . در اين هنگام ، پيامبر خدا فرمود : " زخم خويش را ببند " . پس مادرم كه باندهايى براى زخم‌ها آماده ساخته و به كمر خويش بسته بود ، به سراغم آمد و در حالى كه پيامبر صلى اللّه عليه و آله ايستاده بود و او را مىنگريست ، زخم مرا بست . سپس گفت : پسرم ! برخيز و با اين مردمان ، پيكار كن . پيامبر صلى اللّه عليه و آله كه اين را ديد ، فرمود : " اى امّ عُماره ! چه كسى را اين طاقت است كه تو دارى ؟ " . 11049 . الطبقات الكبرى به نقل از محمّد بن عمر : امّ عُماره ، دختر كعب ، همراه با شوهرش غَزيّة بن عَمرو و نيز دو پسرش در نبرد احُد حضور يافت . او اوّلِ روز ، مَشكى با خود برداشت و با سپاه اسلام ، همراه شد ، بِدان هدف كه به مجروحان ، آب برساند . وى در آن نبرد ، پيكار كرد و جانانه جنگيد و دوازده زخم ، از ضربه نيزه تا ضربه شمشير ، برداشت .

--> ( 1 ) شب عقبه ، همان شبى است كه پيامبر صلى اللّه عليه و آله در آن با انصار ، بر اسلام آوردن آنان و يارى رساندنشان به اسلام ، بيعت كرد . ( 2 ) عمرة القضيّه كه " عمرة القضاء " نيز ناميده مىشود ، عمره‌اى است كه پيامبر خدا در سال هفتم هجرت ، به جاى عمره‌اى كه در سال ششم ( در جريان غزوه‌اى كه به " صلح حديبيّه " انجاميد ) ، قصد انجام دادن آن را داشت ، به جاى آورد .